Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009

ΝΑ ΧΑΡΩ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕς ΕΓΩ

(από το Βήμα της Κυριακής)

ΙΛΙΓΓΙΩΔΕΙΣ αποδοχές, που μοιάζουν άπιαστο όνειρο για τον μέσο εργαζόμενο κατά την τρέχουσα οικονομική συγκυρία, μακροημέρευση σε θώκους, αλλά και αναρρίχηση σε κυβερνητικές θέσεις, συνιστούν τις βασικές στρεβλώσεις του συνδικαλιστικού κινήματος σήμερα, μετατρέποντας τους εκπροσώπους του σε πόλο κοινωνικής άπωσης. Γνωστοί συνδικαλιστές όχι μόνον έχουν πάψει να εκφράζουν τα συμφέροντα εκείνων που εκπροσωπούν αλλά εμφανίζονται να κρατούν για τον εαυτό τους ρόλο συνδιαχειριστή της εξουσίας, με... τα προνόμια που αυτή συνεπάγεται. Σε περιβάλλον έντονης εσωστρέφειας, ως προς τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας, και κακώς εννοούμενης συναδελφικής αλληλεγγύης, στα όρια της ομερτά, « πράσινοι» και «γαλάζιοι» συνδικαλιστές μοιράζουν συμμετοχές σε
πανάκριβα διοικητικά συμβούλια και επιτροπές, με συντεχνιακή ρητορική αλλά... πλήρη κυβερνητική πρακτική. Παρά τις σημαντικές αλλαγές που συντελούνται στο οικονομικό και κοινωνικό στερέωμα, με τους όρους απασχόλησης να αλλάζουν δραματικά και την ανεργία να εκτοξεύεται σε πρωτόγνωρα επίπεδα,εκπρόσωποι του συνδικαλιστικού κινήματος φαίνεται να έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους, αμαυρώνοντας συνολικά το κίνημα.
Καλούμενοι να μιλήσουν για τις στρεβλώσεις του κινήματος, οι ίδιοι οι συνδικαλιστές αναφέρουν ως πρωταρχική την τοποθέτηση συναδέλφων τους σε κυβερνητικές θέσεις. Οι αριστερές παρατάξεις έχουν μάλιστα ζητήσει πολλές φορές τη θέσπιση σχετικής απαγόρευσης, μαζί και τη διοχέτευση των αποδοχών των συνδικαλιστών σε ταμείο αρωγής διωκομένων στον ιδιωτικό τομέα- οι ίδιοι, άλλωστε, τις παραδίδουν στα κόμματά τους.
Παρά το γεγονός ότι συνδικαλισμός και πολιτική δεν θεωρούνται- και δεν μπορούν να είναι- έννοιες ασύμβατες, η ελληνική... πατέντα δεν απαγορεύει σε εκπροσώπους των συνδικάτων να έχουν παράλληλα ιδιότητες υψηλόβαθμων κομματικών, ενίοτε και κρατικών, στελεχών. Ανέχεται ακόμη και την τοποθέτησή τους σε διοικητικά συμβούλια ως εκπροσώπων της κυβέρνησης, χωρίς να μπαίνει καν σε διαδικασία αμφισβήτησης της αυτονομίας του συνδικαλιστικού τους ρόλου...
Ενδεικτική είναι η περίπτωση του κ. Πελ. Καλλίρη, γνωστού συνδικαλιστή της ΔΑΚΕ στη ΓΣΕΕ, που είχε τοποθετηθεί στη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου στον Οργανισμό Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδας (ΟΔΙΕ). Ο κ. Καλλίρης- στενός συνεργάτης του βουλευτή της ΝΔ και πρώην υπουργού κ. Ευ. Μεϊμαράκη- έχει επίσης διατελέσει στη λίαν προνομιακή θέση του αντιπροέδρου στον Οργανισμό Εργατικής Εστίας, αλλά και σε αυτή του γενικού διευθυντή στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, ενώ στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές κατέβηκε ως υποψήφιος της ΝΔ στον Νομό Κορινθίας.
Θέση εκπροσώπου της ΓΣΕΕ, και αντιπροέδρου του ΔΣ, στον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας, κατέχει ο κ. Φ. Αγαδάκος (ΔΑΚΕ), γεγονός που προκαλεί ποικίλα σχόλια καθώς ήταν και πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος στην Ολυμπιακό Χωριό 2004 ΑΕ. Ο (συνταξιούχος) συνδικαλιστής της ΠΑΣΚΕ στη ΓΣΕΕ κ. Σπ. Στάμου έχει τοποθετηθεί σήμερα, ως εκπρόσωπος του συνδικαλιστικού οργάνου, στη θέση του α΄ αντιπροέδρου στον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας.
Ηγέτες του κάμπου
Το καλοκαίρι του 2008 ο κ. Αλ.Κοντός , τότε υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, περιέκοψε την κρατική επιχορήγηση προς τους αγροτοσυνδικαλιστές κατά 1 εκατ. ευρώ και επιχείρησε να μειώσει τα προνόμια των κρατικοδίαιτων συνδικαλιστών. Τότε έκλεισε τη στρόφιγγα προς τη ΓΕΣΑΣΕ και τη ΣΥΔΑΣΕ, αλλά όχι προς την κυρίαρχη ΠΑΣΕΓΕΣ.
«Ενα ανεξάρτητο συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει απαραίτητα να αντεπεξέρχεται στις ανάγκες και τις υποχρεώσεις του με πόρους που προέρχονται από τις εισφορές των μελών του και όχι να λειτουργεί και να εξαρτάται από τις κρατικές επιχορηγήσεις» είχε πει τότε ο κ. Κοντός. Μάλιστα έθεσε εκτός ΔΣ του ΕΛΓΑ (οργανισμού για τις επιδοτήσεις) τους αγροτοσυνδικαλιστές και άφησε μόνο τον εκπρόσωπο της ΠΑΣΕΓΕΣ, ενώ έλεγε ότι «οι συνδικαλιστικές οργανώσεις ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ λειτουργούν διαχρονικά χωρίς την απαραίτητη νομιμοποίησή τους από τη βάση». Η ΠΑΣΕΓΕΣ είναι η κυρίαρχη οργάνωση, στην οποία προεδρεύει επί πολλά χρόνια ο κ. Τζ. Καραμίχας, που έχει και διακομματική στήριξη. Ουδείς γνωρίζει τις απολαβές των μελών της, αφού υπάρχουν πολλές εκπροσωπήσεις, θεσμικά σε αρκετά ΔΣ οργανισμών, ενώ η ΠΑΣΕΓΕΣ έχει και πολλές εταιρείες υπό την κατοχή της. Και στον χώρο των αγροτοσυνδικαλιστών η κατάσταση δεν ήταν καλύτερη. Ενδεικτικά αναφέρονται: Ο συνδικαλιστής κ. Δ. Δαρνάκας είχε οριστεί πρόεδρος στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ), ενώ συμμετείχε και σε τρεις θυγατρικές της εταιρείας στην Κύπρο και στη Σερβία. Ο αγροτοσυνδικαλιστής κ. Χ. Σιδηρόπουλος, φίλος του γνωστού «γαλάζιου» αγροτοσυνδικαλιστή κ. Αθ. Κοκκινούλη, μέλος του ΔΣ του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ο κ. Ν.Παππάς είχε οριστεί πρόεδρος στη ΣΕΚΑΠ ΑΕ και μέλος του ΔΣ στη Συνεταιριστική Ασφαλιστική. Ο κ. Δ.Ιατρίδης, διευθυντής του γραφείου του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Αλ. Κοντού, ήταν μέλος του ΔΣ της ΑΓΡΟΓΗΣ ΑΕ και μέλος του ΔΣ της ΕΤΑΝΑ ΑΕ (Ελληνικές Ιχθυόσκαλες).
Οι προνομιούχες θέσεις
Με την ιδιότητα εκπροσώπωνκυρίως- της ΓΣΕΕ, ουκ ολίγοι συνδικαλιστές συμμετέχουν σε διοικητικά συμβούλια και επιτροπές, με αδρότατες αμοιβές. Χρυσωρυχείο θεωρείται η συμμετοχή σε ΔΣ των ΔΕΚΟ, όπως για παράδειγμα της ΔΕΗ (η περίπτωση του κ. Παναγόπουλου είναι ενδεικτική, με περίπου 26.000 ευρώ ετησίως), αλλά και σε οργανισμούς εποπτευόμενους από το υπουργείο Απασχόλησης, όπως ο ΟΑΕΔ, ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας, ο Οργανισμός Εργατικής Εστίας. « Η αμοιβή του α΄ αντιπροέδρου του ΟΑΕΔ είναι ίση με τα 2/3 του μισθού του αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου (και πάντως άνω των 3.000 ευρώ)» σημειώνουν συνδικαλιστές, διευκρινίζοντας ότι στις αποδοχές των θέσεων αυτών δεν περιλαμβάνεται μόνον η μηνιαία αποζημίωση, αλλά και τα έξοδα κίνησης, οι αποζημιώσεις σε συνεδριάσεις, ενίοτε και πιστωτική κάρτα.
Ο αριθμός των συνεδριάσεων κάθε οργάνου και η αμοιβή για καθεμία από αυτές είναι άλλη, επίσης, ενδιαφέρουσα ιστορία. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η συμμετοχή στη ρουτίνα του ΙΚΑ, του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΟΚΕ) εσωτερικού, κυρίως μέσα από επιτροπές εργασίας, μπορεί να αθροίσει ποσό ως και 800-1.000 ευρώ μηνιαίως. Γεγονός είναι πάντως ότι την «τράπουλα», το ποιος δηλαδή θα εκπροσωπήσει τη ΓΣΕΕ και πού, έχει στα χέρια της η ΟΚΕ, με πρόεδρο τον κ. Χρ. Πολυζωγόπουλο , έναν ακόμη παλαιό συνδικαλιστή, πρώην πρόεδρο της ΓΣΕΕ. Στην ΟΚΕ Βρυξελλών, τα ποσά είναι μεγαλύτερα, καθώς η αποζημίωση για κάθε ημέρα συνεδρίασης αγγίζει τα 300 ευρώ, με τα αεροπορικά εισιτήρια extra. Μάλιστα, τα προνόμια δεν έχουν πάντοτε τη μορφή χαρτονομίσματος. Επί θητείας, ακόμη, της κυρίας Φάνης ΠάλληΠετραλιά στο υπουργείο Απασχόλησης, απομακρύνθηκε ο πρώην διοικητής του Οργανισμού Εργατικής Εστίας κ. Κ.Λιάπης, όταν δημοσιοποιήθηκε έκθεση του Σώματος Ελεγκτών Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης. Η έκθεση έκανε λόγο για παραμάγαζο, καθώς ο Οργανισμός χορήγησε σε 13 κατηγορίες μη δικαιούχων περίπου 4.200 δελτία επταήμερων διακοπών, αγοράς βιβλίων και εισιτηρίων θεάτρου.
Τα ειδικά αυτά προνόμια αφορούσαν, μεταξύ άλλων, το γραφείο του προέδρου και του α΄ αντιπροέδρου του Οργανισμού Εργατικής Εστίας, όλα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, τον γενικό διευθυντή, καθώς και τους εκπροσώπους της ΓΣΕΕ, της ΓΕΣΕΒΕ, της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, ακόμη και του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών.

Ε ΡΕ ΜΑΣΑ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ

Μα τι γινεται εκει στην κορινθια ??? Μιλαμε για τρελο φαγοποτι απο τους αγροτοπατερες και προεδρους των αγροτικων ενωσεων του νομου εκτος της νεμεας για να λεμε τα πραγματα ως εχουν! Το θεμα εχει πολλυ ψωμι με πολλα επεισοδια ακομα σε εξελιξη τα οποια θα συνεχιστουν στις δικαστικες αιθουσες μετα απο αποκαλυψεις της εφημεριδας ' σφηκα ' και το μπλογκ diogenis-press.blogspot.com στις οποιες απαντησε με μηνυση η ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗΣ ΣΤΑΦΙΔΑΣ Α.Σ.Ε. μαλιστα το θεμα εφταε μεχρι την βουλη απο τους βουλευτες του συριζα Νίκος Τσούκαλη και Ευαγγελία Αμμανατίδου-Πασχαλίδου. Για να σας δωσουμε μια εικονα σας παραθετουμε σε αρθρο του μπλογκ http://diogenis-press.blogspot.com/2009/11/blog-post_1989.html . Η ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗΣ ΣΤΑΦΙΔΑΣ Α.Σ.Ε εκανε αγορα του εργοστασιου ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΑΕ ιδιοκτησιας του Β.Παπαβασιειου αδελφου του Κ.Παπαβασιλειου προεδρου της ε.α.ς κιατου και συμβουλος της σκος α.σ.ε , δλδ ο αδελφος πουλησε σε αδελφο αφου αυτος προτεινε εξαλλου την αγορα. Ο κ Κ.Παπαβασιλειου γνωστος αγροτοπατερας προερχομενος απο τον χωρο του πασοκ ειναι και προεδρος του μ.βαλτου και αναδειχτεικε 2 φορες προεδρος της ε.α.ς κιατου με την στηριξη της ν.δ , ομολογουμενως περιεργα πραγματα μιας κ τελευταια στιγμη βγηκε απο το ψηφοδελτιο του νομαρχη κορινθιας κ ΤΑΓΑΡΑ (ν.δ) στις προηγουμενες εκλογες και τελικα κατεβηκε με το πασοκ στο χωριο του, μιλαμε για 1 ατομο με μεγαλες πολιτικες διασυνδεσεις αφου στα παρτυ που κανει στο χωριο του φερνει τον μπαμπη τσερτο στο μπουζουκι και καλεσμενους τον νομαρχη μεχρι και τον διευθυντη της αγροτικης τραπεζας ελλαδος. Αυτα τα λιγα σαν ορεκτικο για το τι ερχεται ... σε επομενη αναρτηση θα πιασουμε πιο αναλυτικα και για τους αλλουσ ''πατερες''

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ - VETO Η ΚΟΝΤΡΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Πολύ σκληρή και η νέα επίθεση του Ε. Βενιζέλου στην εφημερίδα και στον εκδότη της. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ενοχλημένος σε ανακοίνωση του αναφέρει ότι : Η εφημερίδα VETO, συμφερόντων του κ. Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, μετά την άμεση απάντησή μου στο ακραία συκοφαντικό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της περασμένης Κυριακής, συνεχίζει στο σημερινό φύλλο την επίθεση εναντίον μου, πάλι δια του ογδοντάχρονου πατέρα μου, τον οποίο τώρα εγκαλεί πως έχει “παρελθόν που δεν... αρμόζει σε πατέρα υπουργού”! Μόνον που εγώ έχω σταθερά τον ίδιο πατέρα και είμαι βουλευτής και υπουργός από το 1993 τιθέμενος διαρκώς στην κρίση του ελληνικού λαού.
Αυτή η βάναυσα φασιστική αντίληψη έχει δυστυχώς εγκατασταθεί στον δημόσιο βίο με εκφραστές της μερικά πρόσωπα που έγιναν πάμπλουτα και πανίσχυρα εμπορευόμενα θράσος και ανεξέλεγκτο κιτρινισμό. Αυτό το ζήτημα δεν με αφορά προσωπικά. Αφορά την δημοκρατική Πολιτεία και την ποιότητα του δημόσιου βίου θεσμικά και στο πλαίσιο αυτό προσωπικά θα κάνω όλα όσα πρέπει:
Το VETO του κ. Τριανταφυλλόπουλου “αποκαλύπτει” λοιπόν σήμερα μία υπόθεση του 1986, για την οποία τοποθετήθηκα αναλυτικά ενώπιον της Βoυλής το 1993 ως κυβερνητικός εκπρόσωπος. Τόνισα τότε ότι μια αθωωτική για τον πατέρα μου απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης για πλημμεληματικού χαρακτήρα κατηγορία, ανατράπηκε προκειμένου να πληγώ πολιτικά εγώ αρχικά ως νομικός παραστάτης του Ανδρέα Παπανδρέου και στη συνέχεια ως κυβερνητικός εκπρόσωπός του μέσα στο κλίμα και τις σκοπιμότητες της εποχής εκείνης. Το δημοσίευμα αναφέρει μάλιστα ονομαστικά δύο από τα μέλη της σύνθεσης του δικαστηρίου του 1993. Συμπτωματικώς, ο ένας υπηρέτησε την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ως ειδικός γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών και ο άλλος επελέγη από αυτήν ως Πρόεδρος του Αρείου Πάγου.
Από το 1993 μέχρι σήμερα, το μόνο νέο στοιχείο είναι η καταδίκη για ψευδορκία δύο μαρτύρων, στις καταθέσεις των οποίων θεμελιώθηκε η απόφαση του 1993. Ζήτησα τότε συγνώμη από τον πατέρα μου γιατί εξαιτίας της πολιτικής μου δράσης υπέστη μια τέτοια ταλαιπωρία και αυτό δυστυχώς συμβαίνει ξανά τώρα.
Δεν αρκείται όμως το VETO του κ. Τριανταφυλλόπουλου σε αυτό. Ρίχνει και άλλα “όπλα” στη μάχη του. Αναφέρεται και στην αγορά, το 1999, του ξενοδοχείου Ακροπόλ από το Υπουργείο Πολιτισμού, κάτι που ήταν μόνιμος στόχος του Υπουργείου, καθώς το κτίριο αυτό βρίσκεται απέναντι από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Θυμίζω λοιπόν ότι αυτή είναι μια από τις επωφελέστερες συμβάσεις που έχει συνάψει το ελληνικό Δημόσιο με την έγκριση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το Δημόσιο απέκτησε ένα ιστορικό ακίνητο στο κέντρο της Αθήνας έναντι τιμήματος περίπου 5 εκατομμυρίων ευρώ (όσο κοστίζει δηλαδή ένα μεγάλο διαμέρισμα στην περιοχή του Προεδρικού Μεγάρου) και σήμερα η αξία του ακινήτου αυτού είναι υπερπολλαπλάσια. Αν μάλιστα συνεχιζόταν η σύμβαση και κατά το δεύτερο μέρος της ανακαίνισης, αυτή θα είχε επιτευχθεί με κόστος υποπολλαπλάσιο αυτού που θα χρειαζόταν ή θα χρειαστεί τώρα, αν γίνει ανάθεση εργολαβίας. Δυστυχώς, κατά το διάστημα που δεν ήμουν εγώ Υπουργός Πολιτισμού καταγγέλθηκε η σύμβαση κατά το δεύτερο αυτό μέρος και έκτοτε προκλήθηκε μια εμπλοκή που ελπίζω να λύσει η σημερινή ηγεσία του ΥΠΠΟ.
Το μείζον θέμα όμως είναι ο ρόλος του καθενός μας στον δημόσιο βίο και γιατί τώρα η συγκεκριμένη εφημερίδα μου επιτίθεται σε κάθε φύλλο της.
Ως προς το πρώτο ερώτημα η απάντησή μου είναι ότι ανήκω σε αυτούς που εισήλθαν στον δημόσιο βίο έχοντας επιστημονικούς τίτλους, επάγγελμα και οικογενειακή περιουσία. Δεν εισήλθα στον δημόσιο βίο για να μετατρέψω τον δημόσιο λόγο μου σε επάγγελμα, σε πεδίο επιχειρηματικής δράσης και πηγή πλουτισμού όπως κάποιοι άλλοι.
Ως προς το δεύτερο ερώτημα, το μόνο νέο στοιχείο είναι η ανάληψη των καθηκόντων του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Παρατήρησα μάλιστα ότι στο φύλλο του VETO της περασμένης Κυριακής υπήρχε -εκτός της επίθεσης σε εμένα και τον κ. Πρόεδρο της Βουλής- ανυπόγραφο ολοσέλιδο δημοσίευμα για την προμήθεια των τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης και μεταφοράς προσωπικού που κατέληγε σε απερίφραστη προώθηση πρότασης συγκεκριμένης επιχείρησης συγκεκριμένου επιχειρηματία.
Στο 17o χιλιόμετρο της Εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας, στη συμβολή των οδών Πηγών και Ερυμάνθου της Νέας Κηφισιάς, στεγάζονται τόσο η εφημερίδα VETO όσο και η επιχείρηση αυτή, ο ιδιοκτήτης της οποίας σύμφωνα με σχόλια εργαζομένων της εφημερίδας στο διαδίκτυο, επισκέπτεται συχνά τα γραφεία της. Είναι συνεπώς αναγκαία μία εξήγηση και από τις δύο γειτνιάζουσες συμπτωματικώς επιχειρήσεις, αυτή της εφημερίδας και αυτή των οπλικών συστημάτων.
Ως προς το αστικό μέρος της προσβολής, το λόγο έχουν τα πολιτικά δικαστήρια. Ελπίζω να μπορέσω να διαθέσω την αποζημίωση σε παρεμβάσεις αναβάθμισης και προστασίας του δημοσίου βίου.